Κυριακή, 23 Οκτωβρίου 2011

Χαμένοι στη μετάφραση

Είναι η ιδέα μου ή όντως δύσκολα καταλαβαινόμαστε πλέον; Είμαστε υποτίθεται και μορφωμένοι με επίπεδο και κουλτούρα, πράγμα που καθιστά την επικοινωνία μεταξύ μας πιο αποτελεσματική. Εν τούτοις δε συνεννοούμαστε.
Προφανώς και δεν αναφέρομαι στην στοιχειώδη καθημερινή επικοινωνία, ούτε στις συζητήσεις για την επικαιρότητα και τον καιρό. Αναφέρομαι στην αόρατη επικοινωνία μεταξύ δυο ανθρώπων, δυο χαρακτήρων και στο πώς αντιλαμβάνεται ο καθένας τον άλλον.
Μου φαίνεται, λοιπόν, ότι έχει δυσκολέψει πολύ το θέμα -οκ, πάντα δύσκολο ήταν-. Έχει εξελιχθεί σε σταυρόλεξο για δυνατούς λύτες το να μπορέσεις να "διαβάσεις" τον απέναντί σου, τόσο σε επίπεδο συναναστροφής φίλων, πολύ περισσότερο δε στην περίπτωση γνωριμίας άνδρα-γυναίκας.
Δυσεπίλυτο θέμα. Εξού και οι αφορισμοί του στυλ "θηλ: -οι άνδρες δεν κυνηγούν πια", "αρρ: -οι γυναίκες έχουν γίνει απλησίαστες", "τι να θέλει" καθώς και οι οδηγίες του στυλ "τι εννοούν οι γυναίκες όταν λένε αυτό" κλπ διάφορα.
Άραγε μήπως λίγο περισσότερη "ψυχοσωματική ειλικρίνεια" βελτίωνε την κατάσταση; Ευθύτητα στο λόγο και την κίνηση. Όσο και να ιντριγκάρει το παιχνίδι με τα "κρυφά σινιάλα", αν στο τέλος χρειάζεσαι ειδικό αποκωδικοποιητή, τότε είναι ανούσιο. Δεν είναι μόνο παιχνίδι.
Ανασφάλειες, ενοχές, εγωισμοί και αναποφασιστικότητα συντελούν στη δημιουργία ενός πέπλου μπροστά από τον καθένα, το οποίο καλύπτει το "είναι" του απέναντι, καλύπτει όμως και τον τρόπο που ο καθένας δείχνει στον άλλον τι και ποιός είναι. Δηλαδή, το ζήτημα δεν είναι μόνο ότι δυσκολευόμαστε να αντιληφθούμε τον/την απέναντι, αλλά και εμείς οι ίδιοι δυσκολευόμαστε να εκφραστούμε κατάλληλα για να γίνουμε αντιληπτοί. Ακόμη και αν κάποια φορά συμβεί το να ανοιχτεί ειλικρινά και άμεσα κάποιος, τότε είναι αρκετά πιθανό ο άλλος να τρομάξει.
Νομίζω πως ένας λόγος είναι το ότι ουσιαστικά δεν ξέρουμε τι θέλουμε -δεν ξέρουμε τι μας γίνεται-. Ίσως, αν το πετύχουμε αυτό, τότε να καταφέρουμε να ξεκλειδώσουμε ορισμένους φραγμούς που τίθενται αμοιβαία.
Σκίστε τα Proficency και τα Zertifikat σας, πάντως, και παραδεχτείτε το: Είμαστε χαμένοι στη μετάφραση. Indeed.

James - Say something
You're as tight as a hunter's trap
Hidden well, what are you concealing
Poker face, carved in stone
Amongst friends, but all alone
Why do you hide

Say something, say something, anything
I've shown you everything
Give me a sign
Say something, say something, anything
Your silence is deafening
Pay me in kind

Take a drug to set you free
Strange fruit from a forbidden tree
You've got to come down soon
(More than a) Whole lot of drug is what I need
Need a change of scenery
Need a new life

Say something, say something anything
I've shown you everything
Give me a sign
Say something, say something, anything
Your silence is deafening
Pay me in kind

Say something, say something, anything,
I’ve shown you everything
Give me a sign

I'm open wide, open wondering
Have you swallowed everything
Pay me in kind

Είναι το πιο κατάλληλο τραγούδι που μπορώ αυτή τη στιγμή να βάλω. Αν βρω κατι καλύτερο θα το αλλάξω ή αν εσείς γνωρίζετε κάποιο καταλληλότερο πειτε μου.

Τρίτη, 18 Οκτωβρίου 2011

Πολυμίξερ

Πέρα από τις trendy εκφράσεις των ημερών όπως "τρόικα", "ΔΝΤ", "οι Γερμανοί ξανάρχονται", "κρίση", "πτώχευση", "επιμήκυνση πέους χρέους", "χρεωκοπία", "6η δόση", "haircut" must αποτελεί ο όρος "πολυνομοσχέδιο".
Πολυνομοσχέδιο για την παιδεία, πολυνομοσχέδιο για τον τουρισμό, φορολογικό πολυνομοσχέδιο, πολυνομοσχέδιο για τη δημοσιονομική εξυγείανση (απ' όλα έχω, πάρε καλε κυρία, πάρε πάρε).
Πολύ πράμα να'ουμ.

Με αυτήν την λέξη να τρυπάει το μυαλό μου ένα πράγμα έρχεται κάθε φορά στην μνήμη μου.
Και περίπου με αυτόν τον τρόπο οι αφεντάδες θα προχωρήσουν στη διάσωση της χώρας.
Εύκολα μπορεί κανείς να αντιληφθεί το ποιός βρίκσεται στην αντίστοιχη θέση κάθε εξαρτήματος και κάθε υλικού.
Και η γερμανική γλώσσα δεν είναι καθόλου τυχαία.
Για δες κάτι συμπτώσεις.

Πέμπτη, 13 Οκτωβρίου 2011

Λόγος

- Όλα γίνονται για κάποιο λόγο
- Ναι, αλλά δε θα τον βρω αυτόν τον π#*στη το λόγο, θα τον γ@#&σω!
Σε παλιότερη ανάρτηση [Κυριακή, 28 Νοεμβρίου 2010 - Timing] -ούι, πέρασε σχεδόν ένας χρόνος- είχα γράψει για το Timing. Πληροφοριακά, εξακολουθεί να είναι κακό, δεν αλλάζουν έτσι εύκολα οι κοσμικές δυνάμεις.
Ήρθε η ώρα του δεύτερου σκέλους της τριπλέτας Timing - Λόγος - Συγκυρία.

"Λόγος, αυτός ο άγνωστος"
Δυο από τις φράσεις που σιχαίνομαι και τσατίζομαι να τις ακούω είναι "Όλα για κάποιο λόγο γίνονται" και "Κάθε εμπόδιο για καλό". Βέβαια και εγώ τις ξεστομίζω καμιά φορά -και το σιχαίνομαι- όμως ενίοτε είναι το πρώτο αμήχανο πράγμα που ξεστομίζεις όταν απαιτείται "παρηγοριά στον άρρωστο".
Παραδείγματα βγαλμένα απ' τη ζωή:
Γιακουμής, όντας σπουδαγμένος, θέλει να κάνει και μεταπτυχιακό. Έχοντας αυτογνωσία και ισχυρές προδιαγραφές κάνει την αίτησή του σε πρόγραμμα στανταράκι (sure..) και περιμένει... και περιμένει... και στο Βιλαμπάχο ακόμα τρίβουνε... και περιμένει... τα νεύρα του γίνονται τσατάλια γιατί οι υπεύθυνοι τον δουλεύουν απο Δευτέρα σε Δευτέρα... και στο τέλος τον "εφαγε το σύστημα" και πήρε πούλο. Αντίο Γιακουμή, σύρε εκεί πούρθες και έλα πάλι του χρόνου. Lag 1 έτους στη ζωή του Γιακουμή. - Κουράγιο, κάθε εμπόδιο για καλό."
Βρασίδας προγραμματίζει μήνες πριν να παει σε μια αγαπημένη του συναυλία. Όταν πλησιάζει ο καιρός διαπιστώνει ότι το κορίτσι που του έχει πάρει τα μυαλά, έχει γιορτή την ίδια μέρα. Κάνει, λοιπόν, την επιλογή να θυσιάσει την πολυπόθητη συναυλία για τα μάτια του κοριτσιού. Και εκείνη λοιπόν τη βραδιά, έρχεται αντιμέτωπος με τη σκληρή, αδιάφορη στάση της μικρής Ευθαλίας. Ούτε συναυλία, ούτε Ευθαλία -Έλα ρε, μη στενοχωριέσαι, όλα για κάποιο λόγο γίνονται."
Σαμάνθα έχει σχέση με το Μενέλαο. Όλα της πηγαίνουν ρολόι και δηλώνει πολύ ερωτευμένη. Μια "στραβοτιμονιά" της, όμως, φέρνει τα πάνω κάτω και ο Μενέλαος τη χωρίζει. -Μη στενοχωριέσαι, για κάποιο λόγο γίνονται όλα, κάθε εμπόδιο για καλό."
Μπορώ να απαριθμήσω πολλά ακόμα.

Για ποιό λόγο, λοιπόν;
Στη ζωή είναι όλα ρευστά και υπό αυτές τις συνθήκες κάνουμε τις επιλογές μας - με τα αντίστοιχα αποτελέσματα. Κάθε φορά που κάνουμε μια επιλογή, διαλέγουμε εκείνη που φαντάζει πιο σωστή κατά την κρίση μας. Οπότε είναι πάντα ανοιχτό το ενδεχόμενο να φάμε την κατραπακιά αργότερα, αφού το αλάθητο ούτε ο Πάπας δεν το έχει.
Άρα, με το που δεχτούμε το χτύπημα κατακούτελα, μάλλον ο "λόγος" είναι η λάθος επιλογή εξαρχής, γεγονός που μόνο εκ των υστέρων μπορείς να αντιληφθείς -στην τελική, εκ του αποτελέσματος κρινόμαστε-. Η υπόθεση πως, ο λόγος που μας έπληξε μια κακοτυχία είναι για να έρθει κάτι καλύτερο αργότερα, είναι βάσιμη μόνο λαμβάνοντας σα γεγονός, ότι μετά από τα "λάθη, στραβά και πάθη" γίνεσαι πιο "σωστός", ώριμος, έμπειρος ώστε να ερμηνεύεις με μεγαλύτερη οξυδέρκεια τα πράγματα γύρω σου, να αξιοποιείς αποτελεσμάτικά τις ευκαιρίες - συγκυρίες* και να κάνεις λιγότερο λάθος επιλογές.
No λογος λοιπόν. Μακάρι μετά από κάθε γκαντεμιά να κέρδιζα το Τζόκερ! Τώρα θα ήμουν πολυεκατομμυριούχος!
Αν μετά από ένα πλήγμα κακοδαιμονίας, μας συμβεί κάτι πολύ θετικό πιστεύω πως είναι λάθος να το ερμηνεύσουμε κατά το λαϊκό ρητό. Διότι 1ον) το εξηγώ στην προηγούμενη παράγραφο και 2ον) μετά από καιρό που θα μας χαλάσει και αυτό, πάλι θα αρχίσουμε να μυξοκλαίμε και να προσπαθούμε να πειστούμε ότι "όλα για κάποιο λόγο γίνονται".
Στο σημείο αυτό θα πατήσω λίγο φρένο, γιατί είμαι στο τσακ πριν αρχίσετε να με βρίζετε: σε καμιά περίπτωση δεν κατακρίνω την αναγκαιότητα των εκφράσεων αυτών. Αντιθέτως, ορισμένες φορές επιβάλλονται για την ψυχολογική και ηθική ανάκαμψη του πληγέντος. Είναι αναγκαία ντόπα!
- Όλα γίνονται για κάποιο λόγο
- Το θέμα είναι ότι γίνονται...

*Συγκυρία: ΜΕΓΑΣ παράγοντας, καθοριστικός. Φυσικά παίζει και με αυτήν ο Μέρφι, σίγουρα. Το τρίτο κομάτι της τριλογίας Timing - Λόγος - Συγκυρία έρχεται σύντομα...


Υ.Γ Για το story, ο Γιακουμής γύρισε στην πόλη του για περίπου ένα χρόνο, όπου η επαγγελματική δραστηριοποίηση και ο νέος κύκλος γνωριμιών του διεύρυναν το μυαλό του και του βελτίωσαν την αυτοπεποίθηση. Την επόμενη χρονίας έγινε δεκτός σε πολλά μεταπτυχιακά και επέλεξε εκείνο στο οποίο τον είχαν απορρίψει. Ο Βρασίδας, ενώ νόμιζε πως ανέκαμψε ηθικά, συνέχισε να τρώγεται με τα ρούχα του αρκετούς μήνες και πολύ αργότερα έβαλε άλλο στόχο. Η Σαμάνθα άδραξε αμέσως την επαγγελματική συγκυρία που της προέκυψε και διαγράφει λαμπρή εκκίνηση στην καριέρα της.

Δευτέρα, 3 Οκτωβρίου 2011

Νομιμοποίηση αυθαιρέτων: η νέα μόδα

Μετά το μεγάλο hit της τακτοποίησης των ημιυπαίθριων χώρων, το νέο trend ακούει στο όνομα "NOMOΣ ΥΠ’ ΑΡΙΘ. 4014: Περιβαλλοντική αδειοδότηση έργων και δραστηριοτήτων, ρύθμιση αυθαιρέτων σε συνάρτηση με δημιουργία περιβαλλοντικού ισοζυγίου και άλλες διατάξεις αρμοδιότητας Υπουργείου Περιβάλλοντος" ή απλά στο stage name "Νομιμοποίηση Αυθαιρέτων".
Ναι, λοιπόν μπορείς και συ τώρα να κάνεις νόμιμο το αυθαίρετό σου. Όχι για κανέναν αλλο λόγο, παρά μόνο για να μπει κατιτίς στον κουμπαρά του φοροεισπράκτορα
- Θα πλερώσεις πρόστιμο κύριος.
Α, και επίσης για να δώσεις και σε μένα τον κακομοίρη πολιτικό μηχανικό ένα χαρτζηλίκι, γιατί έχω βαρεθεί να διαβάζω και να ξαναδιαβάζω τις αυστραλιανές αγγελίες πρόσληψης μηχανικών.

Έχεις απορίες για το τι πρέπει να κάνεις και πόσο βαθιά θα βάλεις το χέρι στην τσέπη σου παράνομε;
Εντάξει λοιπόν.
Δεν έχεις παρά να επισκεφτείς το site http://www.nomimopoihseis.gr -όπου ομολογουμένως ο φίλος Μιχάλης έχει κάνει εξαιρετική δουλειά-.
Και αν πάλι δεν καταλαβάινεις... πήγαινε σε ένα μηχανικό! Τόσους γράφει εκει μέσα.