Κυριακή, 23 Οκτωβρίου 2011

Χαμένοι στη μετάφραση

Είναι η ιδέα μου ή όντως δύσκολα καταλαβαινόμαστε πλέον; Είμαστε υποτίθεται και μορφωμένοι με επίπεδο και κουλτούρα, πράγμα που καθιστά την επικοινωνία μεταξύ μας πιο αποτελεσματική. Εν τούτοις δε συνεννοούμαστε.
Προφανώς και δεν αναφέρομαι στην στοιχειώδη καθημερινή επικοινωνία, ούτε στις συζητήσεις για την επικαιρότητα και τον καιρό. Αναφέρομαι στην αόρατη επικοινωνία μεταξύ δυο ανθρώπων, δυο χαρακτήρων και στο πώς αντιλαμβάνεται ο καθένας τον άλλον.
Μου φαίνεται, λοιπόν, ότι έχει δυσκολέψει πολύ το θέμα -οκ, πάντα δύσκολο ήταν-. Έχει εξελιχθεί σε σταυρόλεξο για δυνατούς λύτες το να μπορέσεις να "διαβάσεις" τον απέναντί σου, τόσο σε επίπεδο συναναστροφής φίλων, πολύ περισσότερο δε στην περίπτωση γνωριμίας άνδρα-γυναίκας.
Δυσεπίλυτο θέμα. Εξού και οι αφορισμοί του στυλ "θηλ: -οι άνδρες δεν κυνηγούν πια", "αρρ: -οι γυναίκες έχουν γίνει απλησίαστες", "τι να θέλει" καθώς και οι οδηγίες του στυλ "τι εννοούν οι γυναίκες όταν λένε αυτό" κλπ διάφορα.
Άραγε μήπως λίγο περισσότερη "ψυχοσωματική ειλικρίνεια" βελτίωνε την κατάσταση; Ευθύτητα στο λόγο και την κίνηση. Όσο και να ιντριγκάρει το παιχνίδι με τα "κρυφά σινιάλα", αν στο τέλος χρειάζεσαι ειδικό αποκωδικοποιητή, τότε είναι ανούσιο. Δεν είναι μόνο παιχνίδι.
Ανασφάλειες, ενοχές, εγωισμοί και αναποφασιστικότητα συντελούν στη δημιουργία ενός πέπλου μπροστά από τον καθένα, το οποίο καλύπτει το "είναι" του απέναντι, καλύπτει όμως και τον τρόπο που ο καθένας δείχνει στον άλλον τι και ποιός είναι. Δηλαδή, το ζήτημα δεν είναι μόνο ότι δυσκολευόμαστε να αντιληφθούμε τον/την απέναντι, αλλά και εμείς οι ίδιοι δυσκολευόμαστε να εκφραστούμε κατάλληλα για να γίνουμε αντιληπτοί. Ακόμη και αν κάποια φορά συμβεί το να ανοιχτεί ειλικρινά και άμεσα κάποιος, τότε είναι αρκετά πιθανό ο άλλος να τρομάξει.
Νομίζω πως ένας λόγος είναι το ότι ουσιαστικά δεν ξέρουμε τι θέλουμε -δεν ξέρουμε τι μας γίνεται-. Ίσως, αν το πετύχουμε αυτό, τότε να καταφέρουμε να ξεκλειδώσουμε ορισμένους φραγμούς που τίθενται αμοιβαία.
Σκίστε τα Proficency και τα Zertifikat σας, πάντως, και παραδεχτείτε το: Είμαστε χαμένοι στη μετάφραση. Indeed.

James - Say something
You're as tight as a hunter's trap
Hidden well, what are you concealing
Poker face, carved in stone
Amongst friends, but all alone
Why do you hide

Say something, say something, anything
I've shown you everything
Give me a sign
Say something, say something, anything
Your silence is deafening
Pay me in kind

Take a drug to set you free
Strange fruit from a forbidden tree
You've got to come down soon
(More than a) Whole lot of drug is what I need
Need a change of scenery
Need a new life

Say something, say something anything
I've shown you everything
Give me a sign
Say something, say something, anything
Your silence is deafening
Pay me in kind

Say something, say something, anything,
I’ve shown you everything
Give me a sign

I'm open wide, open wondering
Have you swallowed everything
Pay me in kind

Είναι το πιο κατάλληλο τραγούδι που μπορώ αυτή τη στιγμή να βάλω. Αν βρω κατι καλύτερο θα το αλλάξω ή αν εσείς γνωρίζετε κάποιο καταλληλότερο πειτε μου.

2 σχόλια:

  1. Strangers passing in the street
    By chance two separate glances meet
    And I am you and what I see is me

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. But, do you take me by the hand to lead me through the land? ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Για πες και συ...